Научници од Универзитетот во Женева и Универзитетската болница во Лозана за првпат прикажаа тродимензионален поглед на начинот на кој цитотоксичните Т-лимфоцити ги напаѓаат и уништуваат канцерогените клетки. Истражувањето нуди досега најдетален увид во таканаречената имунолошка синапса, односно прецизно организираниот контакт меѓу Т-клетката и нејзината цел.
Овие клетки се дел од имунолошкиот систем и имаат задача да препознаваат заразени или изменети клетки, вклучително и туморски. Кога ќе ја пронајдат целта, тие создаваат тесна контактна зона преку која испуштаат токсични молекули. Таа насочена акција им овозможува да ја уништат опасната клетка, а притоа да го намалат оштетувањето на околното здраво ткиво.
Иако основниот механизам е познат подолго време, неговото набљудување во многу ситни детали било тешко. Проблем претставувале и ограничувањата на досегашните методи, бидејќи истражувачите најчесто морале да избираат меѓу висока резолуција, пошироко видно поле или подобро зачувување на природната структура на клетките.
За да го надминат тоа, тимот применил крио-експанзиона микроскопија. Со оваа техника клетките прво брзо се замрзнуваат во состојба што ја зачувува нивната биолошка структура речиси непроменета, а потоа примерокот физички се проширува со хидрогел. Така станува возможно внатрешната организација на клетките да се набљудува со многу поголема прецизност.
Со помош на овој пристап, истражувачите забележале нови структурни особености на местото каде што Т-клетката се поврзува со целната клетка. Мембраната таму формира куполеста структура, која според авторите е поврзана и со прилепувањето и со внатрешната организација на клетката. Покрај тоа, со досега невидена јасност биле анализирани и цитотоксичните гранули, малите структури што ги носат молекулите одговорни за уништување на целта. Се покажало дека тие не се секогаш исти, туку можат да имаат една или повеќе внатрешни јадрени зони во кои се концентрирани активните супстанции.
Особено важен дел од студијата е тоа што методата не била применета само на изолирани клетки во лабораторија. Тимот ја користел и директно на човечки туморски примероци, што овозможило да се следат Т-лимфоцити кои навлегуваат во туморот и нивната цитотоксична машинерија на нанометарско ниво. Тоа им дава на истражувачите можност да ги проучуваат имунолошките реакции во многу пореален клинички контекст.
Авторите сметаат дека овие сознанија може да бидат значајни за имуно-онкологијата. Подобро разбирање на тоа како Т-клетките успешно го напаѓаат туморот, но и што ја ограничува нивната ефикасност, би можело да помогне во развојот и усовршувањето на идните терапии против рак.
Резултатите се објавени во списанието Cell Reports.
