Со ширењето на бактерии отпорни на антибиотици, научниците бараат нови начини за борба против инфекциите. Истражувачки тим од Универзитетот „Тексас А&М“ проучува како човечкиот организам го користи бакарот за да ги нападне бактериите што предизвикуваат инфекции на уринарниот тракт.
Бакарот е неопходен микроелемент за луѓето и животните, но во соодветна концентрација може да биде токсичен за бактериите. Претходни истражувања на тимот на д-р Саргуру Субаш покажале дека за време на уринарна инфекција организмот го зголемува нивото на бакар во урината.
Овој процес е дел од природниот имунолошки одговор. Специјализирани имунолошки клетки можат да ги проголтаат бактериите и да ги изложат на антимикробна мешавина во која се наоѓа и бакарот. Сепак, бактериите имаат развиено механизми со кои го отстрануваат или го неутрализираат металот.
Истражувачите сакаат да откријат кои гени им овозможуваат на бактериите да преживеат при зголемено присуство на бакар. Ваквите сознанија би можеле да помогнат во развојот на терапии што ќе ги направат бактериите почувствителни на бакарот и на другите природни одбранбени механизми на организмот.
Еден од интересните правци на истражувањето е влијанието на бакарот врз фимбриите – ситни структури на површината на бактериите со кои тие се прицврстуваат за клетките што ја обложуваат мочната бешика. Ако бактериите не можат цврсто да се прикачат, полесно се исфрлаат со мокрењето.
Тимот го проучува и церулоплазминот, протеин што содржи бакар и можеби помага тој да се пренесе до местото на инфекцијата. Бидејќи високите концентрации на метали можат да ги оштетат и човечките клетки, организмот внимателно го контролира нивното складирање и транспорт.
Крајната цел е развој на нови антимикробни третмани што би работеле заедно со имунолошкиот систем. Истражувачите веќе идентификувале експериментално соединение што станува поефикасно во присуство на бакар и сега испитуваат сродни супстанции.
Сепак, евентуална терапија зависна од бакар е веројатно уште со години далеку од клиничка употреба. Иако проектот е насочен кон уринарните инфекции, резултатите би можеле да имаат значење и за други бактериски заболувања, како и за ветеринарната медицина.
