Научници од Државниот универзитет Монтана открија досега непознат механизам што им овозможува на клетките на цицачите да произведуваат цистеин дури и кога главните системи за негово создавање не функционираат.
Цистеинот е есенцијална аминокиселина за клеточниот живот. Тој учествува во создавањето протеини, во заштитата од оштетувања и во формирањето дисулфидни врски што ја одржуваат структурата на протеините.
Досега се сметаше дека клетките мора да го добијат цистеинот преку разградување на цистинот со помош на најмалку еден функционален систем на дисулфидни редуктази. Новото истражување покажува дека постои и резервен хемиски пат.
Кога вообичаениот механизам е блокиран, клетките можат да прекинат јаглерод-сулфурна врска во цистинот и на тој начин да ослободат цистеин. Откритието било поттикнато од генетски изменети глувци кои преживеале иако, според дотогашното научно разбирање, немале начин да создаваат доволно цистеин.
Истражувањето траело речиси девет години, а во него учествувале научници од САД и Унгарија. Резултатите се објавени во списанието Nature Chemical Biology.
Научниците сметаат дека овој резервен механизам можеби се развил како древна заштита од електрофилни токсини. Денес, сепак, истиот систем би можел да им помага и на клетките на туморите да преживеат хемотерапија, радиотерапија или имунотерапија.
Доколку идните истражувања потврдат дека канцерогените клетки зависат од овој пат, неговото селективно блокирање би можело да ги направи поосетливи на постојните третмани. Станува збор за потенцијална насока за развој на терапии, а не за готов лек.
