Замрзнувањето и одмрзнувањето може да ја нарушат стабилноста на липидните наночестички што се користат за пренос на мРНК во клетките. Ново истражување покажува дека изборот на соодветен бафер може значително да влијае врз нивната ефикасност.
Научници од Универзитетот во Тексас во Остин, во соработка со Eli Lilly и Универзитетот во Бостон, испитувале како различни раствори за складирање влијаат врз мРНК-наночестичките. Резултатите се објавени во списанието ACS Nano.
Липидните наночестички ја штитат мРНК и ја пренесуваат до клетките, каде што генетските инструкции се користат за создавање протеини. Нивната внатрешна структура е важна за ефикасното ослободување на мРНК и за успешното создавање на протеинот.
Истражувачите ги споредиле баферите Tris, хистидин и цитрат. Составот и концентрацијата на овие раствори влијаеле врз големината, стабилноста, структурата и способноста на честичките да ја внесат мРНК во клетките.
Цитратниот бафер овозможил подобар пренос по складирање во фрижидер, но не ги заштитил честичките при замрзнување. Tris-баферот, пак, ја зачувал посакуваната структура и ефикасноста на наночестичките по замрзнување и одмрзнување.
При нестабилност, наночестичките може да се здружат или да го изгубат својот мРНК-содржај, со што се намалува ефектот на терапијата. Подоброто разбирање на овие процеси може да помогне во развојот на постабилни мРНК-вакцини, терапии за уредување на гени и други лекови базирани на РНК.
Поуспешниот пренос на мРНК би можел да овозможи постигнување на ист терапевтски ефект со помала доза, што потенцијално би ги намалило несаканите реакции. Сепак, потребни се дополнителни испитувања пред овие наоди да се применат во поширок производствен и клинички контекст.
