Менторската програма „Sneakers to Scrubs“ (S2S), создадена од црни студенти по медицина и поранешни спортисти, покажува ветувачки рани резултати во напорите за зголемување на застапеноста на црните мажи во медицината.
Во првата година програмата опфатила повеќе од 2.000 млади црни мажи преку над 60 образовни настани. Учесниците, привлечени преку спортот, учеле за прва помош, потреси на мозокот и различни медицински професии, а истовремено добивале пристап до ментори и позитивни ролеви модели.
Студијата објавена во списанието Academic Pediatrics покажала дека учеството ја зголемило информираноста за медицинските кариери, ги поврзало младите со ментори и поттикнало нивно вклучување во други програми за подготовка за медицинско образование.
Потребата од вакви иницијативи е особено изразена во САД. Иако црните мажи сочинуваат околу 7 отсто од возрасното население, тие претставуваат само 2,6 отсто од лекарите. Истражувањата укажуваат дека пациентите може да имаат подобра комуникација, поголема доверба и посилна вклученост кога се лекувани од лекари со слично потекло.
S2S е поделена во три нивоа: „Explore Med“ за ученици во основно образование, „Experience Med“ за средношколци и „Excel in Med“ за студенти и кандидати за постдипломски програми. Во активностите се комбинираат спорт, туторство, практична обука и работилници, а ментори се студенти по медицина, специјализанти и лекари кои често имаат и спортско искуство.
Програмата служи и како влез во три воспоставени иницијативи на Универзитетот во Чикаго. По нејзиното започнување, значително се зголемил бројот на црни млади мажи запишани во сите три програми. Организаторите велат дека клучно било најпрво да се изгради доверба во заедницата, па дури потоа да се разговара за професионалните можности.
Во интервјуата спроведени со учесници на летните активности, девет од десет испитаници рекле дека стекнале подобро разбирање за медицинските професии. Дел од нив особено ја истакнале важноста на црните машки ментори и можноста медицинската кариера да ја согледаат како реална опција.
Истражувачите сега анализираат податоци собрани во период од две до три години за да проверат како со текот на времето се менуваат самодовербата и ставовите на учесниците кон медицината. Во меѓувреме, програмата се проширила и во Лос Анџелес, Њујорк, Кливленд и Милвоки.
Авторите сметаат дека моделот може да се примени и во други средини: образованието станува подостапно кога се поврзува со интересите на младите, а спортот може да биде почетна точка за градење доверба, менторство и долгорочен интерес за медицината.
