Корените со помош на бактерии го ослободуваат железото од почвата

Растенијата имаат потреба од железо, но во многу почви овој елемент е заробен во нерастворливи соединенија што корените не можат директно да ги искористат. Ново истражување покажува дека растенијата соработуваат со бактериите околу корените за да го направат железото достапно.

Студијата, предводена од научници од Институтот „Макс Планк“ за одгледување растенија, го истражувала видот Arabidopsis thaliana и неговата микробиота во ризосферата — тесниот слој почва што го опкружува коренот. Кога железото е недостапно, корените испуштаат специјални растителни соединенија наречени кумарини.

Растението го приспособува видот на кумарин според киселоста на почвата. Во кисела средина главно се ослободува сидеретин, додека во варовнички почви со приближно неутрална pH-вредност се создава повеќе фраксетин.

Во кисела почва, сидеретинот соработува со бактериски систем чувствителен на промени во оксидациско-редукциската состојба. Така тривалентното железо, Fe(III), се претвора во растворлива форма Fe(II), која коренот полесно ја презема. Бактериите може повторно да го искористат изменетиот сидеретин и да го вратат во ризосферата, овозможувајќи нови циклуси на ослободување железо.

При приближно неутрална pH-вредност, фраксети​​нот се поврзува со бактериските сидерофори — молекули што бактериите ги создаваат за да врзуваат железо. Оваа соработка го мобилизира железото од нерастворливите наслаги, по што растителните ензими на површината на коренот го претвораат во форма погодна за преземање.

Лабораториските тестови покажале дека голем број бактерии поврзани со корените можат да им помогнат на растенијата да ја надминат недостигот на железо при различни услови на киселост. Овие способности биле забележани кај бактерии собрани и од почви богати и од почви сиромашни со железо, што укажува дека механизмите се широко распространети.

Резултатите откриваат дека растенијата не се потпираат само на сопствената хемија, туку ги активираат и древните способности на почвените микроорганизми. Подоброто разбирање на ваквите партнерства може да помогне во развојот на биолошки ѓубрива и земјоделски технологии што ќе ја намалат зависноста од синтетички ѓубрива.