Дигиталната комуникација може да им помогне на посвоените деца да одржуваат поблиски и пофлексибилни врски со своите биолошки роднини, покажува ново истражување на Универзитетот во Источна Англија.
Студијата, објавена во списанието „Adoption & Fostering“, го анализира пилот-проектот Letter Swap – заштитена онлајн платформа преку која семејствата можат да разменуваат пораки, фотографии, гласовни снимки и видеа, покрај традиционалните писма.
Во Англија и Велс контактот по посвојувањето со децении најчесто се одвивал преку писма, проверувани и разменувани преку агенции еднаш или двапати годишно. Истражувачите сметаат дека дигиталните алатки можат да понудат почести и поприродни начини на комуникација, без да се напуштат доверливоста и професионалниот надзор.
Тимот на Универзитетот во Источна Англија ги анализирал податоците од платформата и интервјуирал 32 посвоители и 16 биолошки роднини, кои ја користеле услугата преку осум регионални агенции за посвојување.
Учесниците што ги користеле новите функции рекле дека видеата и гласовните пораки им овозможиле на децата да ги почувствуваат своите роднини поприсутни отколку преку обичните писма. Во еден случај, видеата ѝ помогнале на баба да се увери дека нејзиниот внук е среќен и добро згрижен. Во друг, размената на повеќе видеа му овозможила на 12-годишно момче за првпат по шест години да ги види и слушне роднините што му недостигале.
Децата често споделувале снимки од своите миленици, омилените играчки, училишните активности и секојдневието. Така, комуникацијата понекогаш станувала поблиска до начинот на кој современите семејства природно одржуваат контакт.
Сепак, дигиталниот пристап носи и ризици. Некои роднини немале доволно дигитални вештини или стабилен пристап до технологија, додека други се плашеле дека со преминувањето на интернет ќе ја изгубат поддршката од агенциите или вредноста на рачно напишаните писма.
Емоционалниот товар исто така може да биде значаен. Истражувачите опишале случај во кој две девојчиња биле длабоко разочарани откако испратиле видеа до своите биолошки родители, но со месеци не добиле одговор. Таквите ситуации покажуваат дека дигиталниот контакт може да создаде очекувања и чувство на отфрлање доколку не се управува внимателно.
Истражувачите заклучуваат дека технологијата сама по себе не е доволна. На семејствата и понатаму им се потребни искусни професионалци кои ќе им помогнат да ги усогласат очекувањата, да се справат со емоциите и да обезбедат контактот да остане безбеден и насочен кон потребите на детето.
