Истражувачи од KAIST развија молекуларен компјутер базиран на ДНК кој истовремено обработува информации и ги задржува како меморија, на скала помала од 2 нанометри. Резултатите, објавени на 27 април 2026 година во Science Advances, покажуваат нов пристап за пресметување надвор од границите на класичниот силициум.
Клучната новина е т.н. „био-транзистор“ од ДНК: молекулите ја менуваат својата врзувачка конфигурација кога ќе добијат влезен сигнал, а потоа таа состојба останува зачувана. Така, системот не е еднократен, туку може да продолжи со следни операции без надворешно ресетирање.
Ова директно адресира долгогодишен проблем кај ДНК-логичките кола, кои по реакцијата обично се „потрошуваат“. Со новиот дизајн, истата молекуларна архитектура може да извршува обработка во реално време и притоа да памети претходни состојби, што е основа за посложени биокомпјутерски функции.
ДНК е привлечна платформа и поради физичката густина: растојанието меѓу соседни бази е околу 0,34 нанометри, што овозможува екстремно компактно кодирање. Во контекст на минијатуризацијата на полупроводниците, ваквите молекуларни системи се разгледуваат како дополнителна насока за идни пресметувачки технологии.
Тимот оценува дека пристапот може да отвори практични примени во биомедицината, особено кај интелигентни дијагностички системи што треба да детектираат и процесираат биолошки сигнали со мала потрошувачка на енергија.
Трудот е објавен како: „Reset-free DNA logic circuits for real-time input processing and memory“ (DOI: 10.1126/sciadv.aeb1699).
