Истражувачи од Метрополитенскиот универзитет во Токио открија како одредени опасни соеви на бактеријата Escherichia coli се прицврстуваат за површини и се шират. Резултатите може да помогнат во подоброто разбирање на инфекциите предизвикани од соеви што не ги поседуваат вообичаените гени поврзани со оштетување на цревата.
Тимот ги проучувал соевите STEC, односно бактерии што произведуваат шига-токсин, а особено варијантите со таканаречен образец на адхезија во форма на синџир, познат како CLAP. Овие бактерии можат да предизвикаат сериозно труење со храна, при што најголем ризик од тешка болест имаат малите деца и постарите лица.
Под микроскоп истражувачите забележале дека поединечна бактериска клетка прво се прицврстува на површината, потоа се издолжува и се дели без целосно да се одвои од соседната клетка. Така постепено се создаваат долги бактериски нишки, наместо одделни насобрани клетки.
Овој начин на раст им овозможува на бактериите да го искористат протокот во околината за понатамошно ширење. Кога силниот проток ќе го откине крајот на нишката, одвоениот дел може да биде однесен низводно, повторно да се прицврсти за друга површина и да продолжи да расте.
Научниците истовремено откриле и нова гранка на гени што го кодираат протеинот за прилепување EibG. Ја нарекле семејство на адхезини Cla. Кога овие гени биле отстранети во лабораториски експерименти, целосно исчезнал образецот на раст во синџири.
Откритието е особено значајно за таканаречените LEE-негативни соеви, кои го немаат генетскиот регион што кај повеќето STEC бактерии им помага да се прицврстат и да го оштетат цревниот епител. Иако немаат дел од таа молекуларна опрема, некои од нив можат да предизвикаат тешки инфекции, како што покажа и епидемијата со сојот O104:H4 во Германија во 2011 година.
Студијата, објавена во списанието Nature Communications, открива досега непознат начин на површинска колонизација кај овие бактерии. Новото знаење може да биде основа за идни истражувања насочени кон спречување на нивното прицврстување и ширење.
