Експерименталниот лек ABT-263, нанесен директно на кожата, им помогнал на постарите глувци побрзо да зараснат по повреда. Истражувањето укажува на можен нов пристап за третман на рани кај повозрасни луѓе, но засега е спроведено само врз животни.
ABT-263 припаѓа на групата сенолитички лекови, чија цел е селективно отстранување на сенесцентните клетки. Овие оштетени клетки престануваат да се делат, но остануваат во ткивата и можат да придонесат за хронично воспаление и послаба регенерација.
Научниците пет дена го нанесувале лекот на кожата на стари глувци, по што создале мали рани и го следеле процесот на заздравување. До 24-тиот ден, целосно зараснати биле раните кај 80 проценти од третираните животни, во споредба со 56 проценти кај нетретираните глувци.
Третманот привремено ја зголемил воспалителната активност, што можеби помогнало да се активира почетната фаза на поправка. Истовремено, биле засилени гените поврзани со создавање колаген и нови крвни садови, процеси важни за обновување на оштетеното ткиво.
Ефектот бил забележан главно кај старите животни, кои содржат повеќе сенесцентни клетки. Локалното нанесување би можело да ја ограничи изложеноста на остатокот од организмот, но безбедноста и ефикасноста кај луѓето допрва треба да се испитаат.
Резултатите отвораат можност за идни третмани пред операции или за хронични рани кај постари пациенти. Сепак, ABT-263 не е докажан третман за стареење на кожата, а наодите од глувци не значат дека истиот ефект ќе се повтори и кај луѓето.
