Неточностите при мерењето на големината на наночестичките можат значително да ја изобличат сликата за тоа како нивните својства зависат од димензиите. Истражувачи од американскиот Национален институт за стандарди и технологија (NIST) предупредуваат дека овој статистички проблем е распространет во нанонауката.
На наноскала, материјалите често се однесуваат поинаку отколку во поголема, масивна форма. Големината на честичката може да влијае врз нејзината боја, осветленоста, количината лек што може да го пренесе или количината електрична струја што поминува низ наножица.
За да ги проучат овие врски, научниците обично ја споредуваат измерената големина на честичките со нивното својство на график. Проблемот е што мерењата на наночестичките никогаш не се совршено прецизни. Кога тие грешки се занемаруваат, врската меѓу големината и својството изгледа послаба отколку што навистина е.
Тимот развил математички корекции што го земаат предвид степенот на непрецизност и неточност во мерењата. Така може да се отстрани ефектот на „затемнување“ и да се добие пореална слика за однесувањето на наноматеријалите.
За примена на корекцијата, истражувачите треба да ги проценат сопствените мерни грешки. Најсигурен начин е користење референтен материјал со позната големина, а кога таков материјал не постои, може да се направи внимателна анализа на мерната неизвесност. Резултатите, објавени во списанието ACS Nano, можат да помогнат при развојот на електроника, лекови, катализатори и други нанотехнолошки производи.
