Долготрајниот стрес и воспалението поврзани со секојдневниот живот може да остават физички траги врз срцето години пред да се појават првите симптоми. Голема студија покажува дека лицата со највисоки нивоа на воспаление имале 43 отсто поголем ризик од срцев удар и мозочен удар.
Истражувањето, предводено од научници од Лабораторијата за медицински науки на британскиот Совет за медицински истражувања и Империјал колеџот во Лондон, опфатило речиси 480.000 возрасни лица од британската биобанка. Научниците ги споредиле крвните анализи, снимките на срцето и генетските податоци на учесниците.
За процена на воспалението бил користен биомаркер познат како гликопротеински ацетили, или GlycA. Кај лицата со највисоки вредности, кои сочинувале околу една петтина од учесниците, ризикот од срцев удар или мозочен удар бил за 43 отсто повисок во споредба со групата со најниски вредности.
Повисокото воспаление било поврзано и со структурни промени на срцето: задебелени ѕидови, помали срцеви комори и послабо полнење на срцето. Според истражувачите, ваквото тивко преобликување може постепено да ја зголеми веројатноста за срцева слабост.
Воспалението било почесто кај луѓе изложени на психолошки притисок и понеповолни социоекономски услови, но и кај пушачи и лица со вишок телесни масти. Генетските разлики исто така играле улога, што значи дека некои луѓе може да бидат почувствителни, а други поотпорни на штетните ефекти од истите животни околности.
Научниците нагласуваат дека резултатите покажуваат поврзаност, а не докажуваат дека стресот сам по себе директно предизвикува срцево оштетување. Сепак, тие укажуваат на можен биолошки механизам преку кој долготрајниот стрес, лошото ментално здравје и социјалните тешкотии можат да влијаат врз кардиоваскуларниот систем.
Во анализата биле издвоени и воспалителни протеини од семејствата на интерлеукин-1 и TNF. Бидејќи некои лекови што ги таргетираат овие протеини веќе се испитуваат во клинички студии, во иднина крвните тестови и генетските процени би можеле да помогнат во раното откривање на луѓето со најголем ризик. Дотогаш, откажувањето од пушење, физичката активност, контролата на телесната тежина и навремената грижа за менталното здравје остануваат важни мерки за заштита на срцето.
