Научниците од Northwestern University покажаа дека таканаречените мегалибрерии можат да одат чекор подалеку од брзо откривање нови материјали: тие можат и намерно да ги дизајнираат со посакувани својства.
Во ново истражување, тимот пребарал илјадници хемиски комбинации за да најде ветувачки пиезоелектричен материјал, односно материјал што создава електричен сигнал кога е притиснат, свиткан или стегнат. Потоа, преку истата платформа, истражувачите успеале да создадат верзија што работи на одредена температура.
Клучот е во начинот на работа. Наместо класичен пристап со едно по едно испитување, мегалибрериите истовремено создаваат и проверуваат огромен број микроскопски примероци на еден чип. Според авторите, нивниот систем може да прегледа повеќе од еден милион материјални примероци за помалку од 30 минути.
Тоа ги прави значително побрзи од таканаречените self-driving labs, автоматизирани лаборатории што користат роботика и вештачка интелигенција за постепено да го подобруваат следниот експеримент. Наместо итеративен процес, мегалибрериите нудат масовно паралелно истражување и, уште поважно, создаваат големи и квалитетни бази на податоци за тренирање AI модели.
Во студијата, тимот успеал да пронајде и да прилагоди нов пиезоелектричен материјал така што да ја задржи функцијата до 80 степени Целзиусови. Таквата контрола над својствата е важна за идни сензори, ултразвучна опрема, енергетски уреди и други технологии каде што условите за работа се прецизно зададени.
Истражувањето е објавено во Science Advances и отвора пат кон побрзо, попрецизно и понасочено создавање материјали за идните енергетски, оптички и индустриски примени.
