Меѓународен истражувачки тим објави охрабрувачки резултати од експериментална нанотехнологија што кај глувци ги намалила симптомите слични на Алцхајмерова болест. Наместо класично да носат лек до мозокот, специјално дизајнираните наночестички дејствувале како терапија самите по себе, помагајќи му на мозокот повторно поефикасно да ги отстранува штетните протеински наслаги.
Истражувањето, предводено од Институтот за биоинженерство на Каталонија и West China Hospital Sichuan University, се фокусира на крвно-мозочната бариера. Оваа заштитна мрежа од крвни садови и клетки нормално контролира што влегува и што излегува од мозокот. Кај Алцхајмеровата болест таа функција постепено слабее, а тоа може да придонесе за насобирање на амилоид-бета, протеин поврзан со карактеристичните плаки во мозокот.
Во експериментите биле користени генетски модифицирани глувци кај кои се развиваат високи нивоа на амилоид-бета и когнитивен пад. По само три дози од наночестичките, истражувачите забележале брзо намалување на количината на амилоид-бета во мозокот. Според тимот, во дел од мерењата намалувањето било видливо уште околу еден час по инјектирањето.
Особено важен е долгорочниот ефект. Кај постари глувци третирани со терапијата, подоцнежните тестови за однесување и меморија покажале подобрување што ги приближило до здрави животни. Истражувачите сметаат дека причината не е само отстранување на плаките, туку обновување на васкуларната функција и на природниот систем за чистење на мозокот.
Клучна улога има протеинот LRP1, кој учествува во преносот на амилоид-бета преку крвно-мозочната бариера кон крвотокот. Наночестичките биле инженерски обликувани да влијаат врз овој транспортен механизам и да го вратат во пофункционална состојба. Тоа ја издвојува оваа стратегија од многу други пристапи, бидејќи целта не е само директен напад врз наслагите, туку поправка на системот што мозокот природно го користи за отстранување отпад.
Сепак, резултатите засега се ограничени на животински модел. Многу терапии што ветувале кај глувци не успеале да го повторат истиот ефект кај луѓе, па ќе бидат потребни дополнителни безбедносни испитувања и клинички студии. И покрај тоа, студијата ја зајакнува идејата дека Алцхајмеровата болест треба да се разгледува не само како невролошко, туку и како васкуларно нарушување.
