Истражувачи од Вашингтонскиот државен универзитет развија предиктивен модел што може да им помогне на научниците поефикасно да ги лоцираат природните резервоари на нови зоонозни вируси, меѓу кои и Ебола. Наместо долготрајно и скапо теренско пребарување, моделот помага да се одреди кога е најверојатно вирусот да биде откриен кај животните.
Клучната идеја е да се комбинираат серолошки податоци, кои покажуваат дали животните биле изложени на вирусот, со информации за сезонски биолошки обрасци, како репродуктивни циклуси. Таквата комбинација им овозможува на истражувачите да ги стеснат временските прозорци во кои инфекцијата е најлесно детектирува.
Моделот е опишан во студија објавена во списанието EcoHealth, а првично бил тестиран со симулирани податоци. Потоа бил применет врз веќе објавени податоци за видови лилјаци што се сметаат за можни домаќини на вирусот Ебола, меѓу кои и сламено обоени овошни лилјаци и чеканести лилјаци.
Ебола со децении останува сериозна закана, но нејзиниот природен резервоар сè уште не е потврден. Научниците претпоставуваат дека неколку видови лилјаци би можеле да играат улога, што ја прави потрагата особено тешка во региони со голема биолошка разновидност.
Според авторите, ваквиот пристап може да ја подобри и подготовката за идни прелевања на вируси од животни на луѓе. Ако се знае кога во дивата популација најверојатно се појавува инфекцијата, теренските екипи можат попаметно да ги планираат експедициите и да ги насочат ограничените ресурси кон најкритичните периоди.
