Продолженото постење не е само прашање на губење килограми. Истражување објавено во Nature Metabolism покажува дека човечкото тело, по неколку дена без храна, влегува во поинаква биолошка состојба, со промени што се гледаат во крвните протеини и можат да одразуваат реакции во повеќе органи, вклучувајќи го и мозокот.
Тим од Универзитетот Квин Мери во Лондон и Норвешката школа за спортски науки следел 12 здрави доброволци за време на седумдневно постење со внес само на вода. Научниците секојдневно земале примероци од крв пред, за време и по постењето, а со современи протеомски методи анализирале околу 3.000 протеини што циркулираат во крвта.
Како што се очекувало, во првите два до три дена телото го намалило потпирањето врз глукоза од храната и почнало повеќе да користи масти како извор на енергија. Учесниците во просек изгубиле околу 5,7 килограми, составени од масно и немасно ткиво. По три дена повторно јадење, најголем дел од изгубеното немасно ткиво се вратило, додека дел од намалените масти останал.
Најважниот наод, сепак, бил временскиот праг. Големите молекуларни промени не се појавиле веднаш, туку станале јасно видливи по приближно три дена целосно ограничување на калориите. Повеќе од една третина од измерените протеини значајно се промениле за време на постењето.
Дел од најизразените промени биле поврзани со протеини што учествуваат во екстрацелуларната матрица, структура што им дава поддршка на ткивата и органите, вклучувајќи ги и нервните клетки. Според истражувачите, доследноста на промените кај доброволците укажува дека телото има координиран одговор на подолг недостиг од храна.
Наодите се важни затоа што помагаат да се разбере зошто постењето во некои контексти се поврзува со метаболички, имунолошки и воспалителни процеси. Научниците се надеваат дека ова знаење еден ден може да помогне во развој на терапии што би имитирале дел од ефектите на постењето, без пациентите навистина да мора да останат без храна со денови.
Сепак, истражувањето не значи дека продолженото постење е безбедно за секого. Долгото гладување може да предизвика дехидратација, нарушување на електролитите, вртоглавица, губење мускулна маса и ризици кај луѓе со дијабетес, срцеви заболувања, нарушувања во исхраната или други хронични состојби.
Затоа пораката од студијата е претпазлива: постењето може да открие важни механизми во човечката биологија, но продолжените режими треба да се разгледуваат само со медицински надзор. За науката, највредниот дел е што сега постои подетална мапа на тоа кога и како телото почнува да се менува на молекуларно ниво.
