Научници од Институтот „Макс Планк“ за морска микробиологија забележале необичен можен пат по кој мобилните генетски елементи, познати како „скокачки гени“, се пренесуваат меѓу различни видови микроорганизми.
Истражувањето се фокусирало на заедница од бактерии и археи што произведува метан. Во неа доминирала мала предаторска бактерија, Candidatus Velamenicoccus archaeovorus, која се храни со микроорганизми вклучени во создавањето метан.
При анализата на нејзиниот геном, истражувачите откриле мобилен интрон — генетски елемент што може да се исече од РНК и повторно да се вметне во генетскиот материјал. Со чувствителни молекуларни сонди, тие го пронашле интронската РНК во живите клетки на предаторската бактерија, но и во мртви клетки на архејата Methanothrix soehngenii.
Наодот сугерира дека истражувачите го забележале интронот во обид да премине во нов домаќин. Иако клетките на новиот домаќин веќе биле уништени, присуството на РНК покажува дека мобилниот елемент можеби може да се пренесува преку контакт меѓу предаторот и неговиот плен.
Клучот за преживувањето на РНК најверојатно е нејзината кружна структура. Бидејќи нема слободни краеви, кружната молекула потешко се разградува од ензимите што вообичаено ја уништуваат РНК во мртвите клетки.
Досега се претпоставуваше дека ваквите гени главно патуваат како „патници“ во вируси или плазмиди. Резултатите, објавени во списанието Scientific Reports, отвораат можност кружната интронска РНК да претставува дополнителен механизам за хоризонтален пренос на гени и забрзување на еволутивните промени кај микроорганизмите.
