Во облачните шуми на Костарика, истражувачите забележале необичен, но постојан образец: повеќе видови цицачи редовно ги користат истите места во крошните за изметување. Според студијата објавена на 22 април 2026 година во Ecology and Evolution, овие „заеднички тоалети“ најчесто се поврзани со само еден вид дрво, смоквата „давител“ (Ficus tuerckheimii).
Теренските набљудувања опфатиле 169 дрвја од 29 видови, на височина од 40 до 60 метри над шумското тло. Со камери поставени во крошните, тимот регистрирал дека истите точки ги посетуваат различни животни, што укажува дека овие локации не се случајни, туку имаат улога во движењето и комуникацијата на цицачите.
Смоквата „давител“ има специфична архитектура: расте околу домаќинско дрво, формира шуплива структура и шири хоризонтални гранки што создаваат стабилни платформи. Токму таквата градба веројатно ги прави овие дрвја идеални „станици“ во крошните, особено долж речни појаси каде движењето на животните е поинтензивно.
Истражувачите пријавуваат дека на едно вакво дрво се регистрирани до 18 видови, значително повеќе од вообичаените бројки на една камера во крошните. Меѓу забележаните се опосуми, мравојади, ленивци, па дури и маргај – ретка и тешко детектибилна дрвна мачка.
Откритието отвора нови прашања за екологијата на крошните. Освен како комуникациски „јазли“, овие латрини може да влијаат и врз исхраната на растенијата, бидејќи во сиромашната средина на крошните внесот на хранливи материи е ограничен. Околу латрините често има епифити, како орхидеи и папрати, што сугерира можни врски меѓу однесувањето на цицачите и растителната динамика.
Следниот чекор на тимот е мрежна анализа на поврзаноста меѓу дрвјата, за подобро да се разбере како овие „крошнени пит-стопови“ ја обликуваат мобилноста и интеракциите на шумските видови.
