Вежбањето ја тренира и издржливоста на мозокот

Кога зборуваме за ефектите од вежбањето, најчесто мислиме на посилни мускули, подобра кондиција и поздраво срце. Но ново истражување објавено во списанието Neuron укажува дека дел од придобивките можеби почнуваат во мозокот, а не само во мускулите.

Научници од Универзитетот во Пенсилванија следеле што се случува во мозокот на глувци по трчање на подвижна лента. Тие забележале силна активност во дел од хипоталамусот наречен вентромедијален хипоталамус, кој има важна улога во регулирањето на енергијата, телесната тежина и шеќерот во крвта.

Посебно внимание добиле т.н. SF1 неврони. Овие нервни клетки не биле активни само додека животните трчале, туку продолжиле да испраќаат сигнали најмалку уште еден час по завршувањето на физичката активност. Според истражувачите, токму овој „продолжен одговор“ може да биде важен за тоа како телото постепено развива поголема издржливост.

По две недели секојдневен тренинг, глувците можеле да трчаат подолго и со поголема брзина пред да се заморат. Воедно, снимките на мозочната активност покажале дека по тренингот се активирал поголем број SF1 неврони и дека нивниот одговор станал посилен отколку на почетокот на експериментот.

Клучниот тест дошол кога научниците ја блокирале комуникацијата на овие неврони со остатокот од мозокот. Иако глувците и натаму физички вежбале, тие побрзо се заморувале и не ја добиле вообичаената добивка во издржливост. Уште поинтересно, доволно било невроните да се блокираат само по вежбањето за напредокот да исчезне.

Ова упатува дека закрепнувањето по тренингот не е само пасивен одмор, туку биолошки активен период во кој мозокот можеби му помага на телото подобро да се приспособи. Една од можните причини е поефикасното користење на складираната гликоза, што би можело да им помогне на мускулите, белите дробови и срцето побрзо да одговорат на повторен напор.

Истражувачите нагласуваат дека точниот механизам сè уште не е целосно разјаснет и дека резултатите засега се добиени кај глувци. Сепак, наодите отвораат интересна насока за идни истражувања, особено за подобрување на рехабилитацијата по мозочен удар или повреда, за поддршка на постари лица да останат активни, како и за подобро разбирање на спортското закрепнување.

Со други зборови, кога тренираме, можно е да не ги зајакнуваме само мускулите, туку и нервните механизми што му помагаат на телото да стане поиздржливо со текот на времето.