Со децении, научниците знаат дека раната бременост некако го намалува ризикот од рак на дојка кај жените како што стареат. Но, никој не успеал точно да одреди како се случува тоа. Сега, група чудни клетки во млечните жлезди, наречени „клетките Франкенштајн“, може да помогнат да се реши оваа долгогодишна мистерија.
Нови сознанија од истражувањето на глувци
Во студија објавена во списанието „Nature Communications“, научниците известуваат дека кај женските глувци, овие сомнителни клетки се акумулираат со текот на времето – освен ако животното било бремено. Ова укажува дека бременоста го блокира нивното таложење, што може да биде клучно за намалување на ризикот.
Д-р Шахин Сикандар, биолог за рак и матични клетки на Универзитетот на Калифорнија, Санта Круз, објаснува дека овие клетки поминале низ „идентитетска криза“ што би можела да поттикне прогресија на ракот. Доколку овие хибридни клетки навистина го туркаат ткивото кон болеста, спречувањето на нивната акумулација би можело да го спречи и ракот на дојка. „Се обидуваме да откриеме зошто овие клетки се појавуваат и дали постои начин да ги запреме“, вели таа.
Детали од студијата
Тимот на д-р Сикандар спореди глувци кои биле бремени со оние кои не биле, испитувајќи ги двете групи на различни возрасти – до 18 месеци, што е еквивалент на 55 до 65 човечки години. Со помош на специјална техника, истражувачите ги анализирале млечните ткива за да ги идентификуваат клетките и нивната активност.
Кај постарите глувци кои никогаш не биле бремени, тимот открил клетки со необични карактеристики. Тие биле хибридни, комбинација од двата главни типа на клетки на млечната жлезда, наместо да одговараат на еден од нив. Оваа промена на идентитетот може да биде клучен двигател на ракот, како што е наведено во посебна студија за тумори на белите дробови.
Особено интересно е тоа што хибридните клетки откриени од тимот на Сикандар произведуваат инфламаторен молекул наречен IL33. Кога IL33 бил инјектиран во млади глувци, се чинело дека го старее ткивото на млечната жлезда, принудувајќи го да формира хибридни клетки, слични на оние кај постарите, небремени глувци. Ова сугерира дека раната бременост можеби нуди еден вид „клеточно ресетирање“, сопирајќи го натрупувањето на овие неправилни клетки.
Внимание и идни чекори
Иако овие откритија се многу ветувачки, важно е да се напомене дека глувците и луѓето се многу различни. Марк ЛаБарж, истражувач за рак на дојка од City of Hope во Калифорнија, предупредува дека сè уште не е јасно дали овие набљудувања ќе важат и за луѓето. Исто така, премногу е рано да се каже дали овие хибридни клетки се директен двигател на ракот. Д-р Сикандар се согласува: „Мислиме дека се лоши. Тие покажуваат сите знаци дека се лоши“, но тимот сè уште ги спроведува експериментите за да го потврди тоа.
За ЛаБарж, студијата предизвика „внимателен оптимизам и љубопитност“. Со проучување на глувци, тимот на Сикандар открил „навистина интересна популација на клетки“, што е силна причина за понатамошно истражување и надеж за идни терапии.
