Научници за првпат директно го визуелизираа квантното однесување што стои зад суперпроводливоста, појавата при која електричната струја тече без отпор на многу ниски температури. Наместо електрони, тимот користел ултрастуден Ферми-гас од литиумски атоми, систем што овозможува прецизна контрола и детално набљудување на спарувањето на честичките.
Резултатите покажале нешто неочекувано: паровите не се однесуваат независно, туку нивната положба е поврзана со соседните парови. Со други зборови, се појавува координирано, „танцувачко“ движење што не е опфатено со класичната BCS-теорија, темелот на современото разбирање на суперпроводливоста од 1950-тите.
Истражувачите примениле нова техника на снимање и добиле просторни „снимки“ на паровите во услови блиску до апсолутната нула. Анализата покажала дека паровите одржуваат карактеристични растојанија, наместо да бидат случајно распределени. Тоа укажува дека меѓусебните интеракции меѓу паровите имаат поголема улога отколку што претходно се претпоставуваше.
За потврда, теоретски физичари извршиле квантни симулации на истиот систем. Симулациите се совпаднале со експерименталните податоци и го поддржале заклучокот дека постои дополнителен слој на организација во суперпроводливата состојба.
Откритието е важно бидејќи ја продлабочува основната слика за тоа како функционира суперпроводливоста, особено кај посложени материјали. Подобро разбирање на овие механизми може да помогне во развој на материјали што би работеле на повисоки, практични температури, со потенцијал за поефикасни електроенергетски мрежи и нови компјутерски технологии.
