Истражувачи од Универзитетот во Манчестер и Универзитетот во Бирмингем прикажаа нов пристап за внесување ДНК и РНК во клетки, клучен за генска терапија, биотехнологија и уредување на геном. Наместо класичен постапен процес, тие користат самосклопувачки полимерни носачи што се формираат додека полимерот расте.
Методот се базира на polymerization-induced electrostatic self-assembly (PIESA) со PET-RAFT полимеризација, односно „one-pot“ синтеза во еден сад. Така се добиваат полиплекси со поконтролирана големина, структура и физичко-хемиски својства, без сложена дополнителна обработка.
Полиплексите се нано-комплекси што настануваат кога позитивно наелектризирани полимери се врзуваат со негативно наелектризирана ДНК или РНК. Вообичаените системи често тешко постигнуваат рамнотежа меѓу ефикасност и безбедност, а нестабилноста може да ја зголеми клеточната токсичност и да го ограничи генетскиот товар што се доставува.
Во лабораториските тестови, полиплексите добиени со PIESA покажале пониска токсичност и подобра трансфекција во споредба со конвенционално подготвените полимерни полиплекси. Резултатот е повисока експресија на гените, при зачувана виталност на клетките.
Трудот, објавен во ACS Materials Letters (DOI: 10.1021/acsmaterialslett.6c00077), сугерира дека ваквите напредни синтетички стратегии може да го забрзаат развојот на следната генерација невирусни системи за генска достава и да ја направат технологијата попристапна за биомедицински истражувања и идни клинички примени.
