Истражувачи од Универзитетот на Аризона Стејт направија важен чекор во разбирањето на туларемијата, ретка но сериозна заразна болест што најчесто се поврзува со крлежи и контакт со заразени животни. Болеста ја предизвикува бактеријата Francisella tularensis, патоген кој може да навлезе во имуните клетки и да ги избегнува одбранбените механизми на организмот.
Туларемијата може да предизвика треска, отечени лимфни јазли, а во потешки случаи и воспаление на белите дробови. Особено загрижувачко е тоа што за инфекција може да биде доволен многу мал број бактериски клетки. Иако болеста е ретка, нејзината заразност и потенцијална тежина ја прават важна тема за јавното здравје.
Во новата студија, објавена во списанието Biochimica et Biophysica Acta (BBA) – Biomembranes, научниците првпат успеале да изолираат и проучат мембрански протеини кои се клучни за способноста на бактеријата да преживее во клетките на домаќинот. Станува збор за протеини поврзани со комплексот CapBCA, систем кој претходно бил познат како важен за инфекцијата, но бил многу тежок за лабораториско испитување.
Главната пречка била нивната местоположба: овие протеини се вградени во внатрешната мембрана на бактеријата. Таквите мембрански протеини често се нестабилни кога ќе се извадат од природната средина, па нивното производство, прочистување и анализа бараат прецизни лабораториски методи.
Тимот го надминал проблемот со тоа што гените за протеините ги внел во лабораториската бактерија E. coli. Потоа додал молекуларна ознака за полесно насочување, следење и издвојување на протеините. Со внимателна екстракција, истражувачите добиле доволно чисти примероци за да ја проценат нивната форма, стабилност и начинот на кој се здружуваат.
Резултатите покажуваат дека протеините главно имаат спирална структура и не дејствуваат изолирано, туку се собираат во мали групи. Ова е прв увид во организацијата на систем што бактеријата го користи за инфекција и преживување. Целосна структура со висока резолуција сè уште не е добиена, но новите податоци даваат основа за понатамошни испитувања.
Откритието не значи дека е пронајден нов лек, но посочува можен терапевтски таргет. Ако научниците подобро разберат како функционира комплексот CapBCA, во иднина би можеле да се развијат молекули што го нарушуваат овој механизам и ја ослабуваат бактеријата.
Туларемијата вообичаено може да се лекува со антибиотици, но појавата на отпорност е причина за внимателно следење. Затоа ваквите основни биохемиски истражувања се важни: тие не нудат непосреден третман, но ја откриваат биологијата на патогенот и ги покажуваат местата каде медицината може да интервенира понасочено.
