Постојаната ментална активност низ животот, како читање, пишување и учење нови вештини, е поврзана со значително подобро когнитивно стареење и помал ризик од Алцхајмерова болест, покажува нова студија објавена во списанието Neurology.
Истражувачите следеле 1.939 лица со просечна возраст од 80 години, кои на почетокот немале деменција, во период од околу осум години. Тимот анализирал „когнитивно збогатување“ во три животни фази: детство, средна возраст и подоцнежен живот. Во проценката влегувале фактори како пристап до книги и образовни ресурси, посетување библиотеки и музеи, како и секојдневни интелектуални активности.
Во текот на следењето, кај 551 учесник се развила Алцхајмерова болест, а кај 719 благо когнитивно нарушување. Кога биле споредени највисоките 10% според когнитивно збогатување со најниските 10%, разликите биле изразени: 21% наспроти 34% развиле Алцхајмерова болест.
По прилагодување за возраст, пол и образование, повисокото доживотно когнитивно збогатување било поврзано со 38% помал ризик од Алцхајмерова болест и 36% помал ризик од благо когнитивно нарушување. Дополнително, појавата на Алцхајмерова болест била одложена во просек за околу пет години, а појавата на благо когнитивно нарушување за околу седум години.
Важно е да се нагласи дека студијата покажува поврзаност, а не директен доказ дека менталната активност сама по себе ја спречува болеста. Сепак, резултатите сугерираат дека интелектуално стимулативната средина низ целиот живот може да придонесе за поголема когнитивна отпорност во староста.
Авторите посочуваат и практична порака за јавното здравје: поширок пристап до библиотеки, рано образование и програми што ја поттикнуваат љубопитноста би можеле да помогнат во намалување на товарот од деменција во старечката популација.
