Нови анализи на истражувачи од Норвешкиот универзитет за наука и технологија укажуваат дека за видливи здравствени придобивки не се секогаш потребни долги тренинзи. Клучниот фактор, според нив, е интензитетот: кратки периоди на движење што доволно го забрзуваат пулсот и го отежнуваат зборувањето.
Истражувачите наведуваат дека околу 30 минути високоинтензивна физичка активност неделно, распоредени во неколку пократки сесии, може да ја подобрат кардиоваскуларната кондиција. Тоа во практика може да значи неколку минути брзо одење, трчање, возење велосипед или интервални вежби, доколку напорот е доволен човек да се задиши.
Кардиоваскуларната кондиција е важен показател за сегашното и идното здравје. Според истражувачката група CERG, подобрата кондиција е поврзана со понизок ризик од повеќе хронични болести и со помал ризик од предвремена смрт. Претходни норвешки и меѓународни студии го поддржуваат заклучокот дека и релативно мал обем на интензивна активност може да има значаен ефект.
Научниците препорачуваат активноста да не се собира во една единствена сесија, туку да се распореди во два до четири дена во неделата. Причината е што по интензивен напор телото има краткорочни придобивки, меѓу кои подобра регулација на крвниот притисок и шеќерот во крвта во следните 24 до 48 часа.
Висок интензитет не значи исто за сите. Кај лице со послаба кондиција, и брзо одење може да биде доволно за да се постигне потребниот напор. Кај повитки лица можеби ќе бидат потребни побрзи интервали, како 20 секунди силен напор со кратка пауза или серии од 45 секунди активност со 15 секунди одмор.
Истражувачите нагласуваат и дека кондицијата мора да се одржува. Таа опаѓа кога редовното движење ќе престане, особено со возраста. Затоа, покрај кратките интензивни сесии, силовите вежби остануваат важни, особено за средовечни и постари лица.
Тимот развил и мерка наречена AQ, односно Activity Quotient, која не го следи само времетраењето или бројот на чекори, туку и тоа колку активноста го оптоварува срцето. Податоците од големи популациски анализи покажуваат дека повисоки AQ-вредности се поврзани со подобра кондиција и подобри здравствени исходи.
Истражувањата посочуваат дека физичката активност не влијае само врз срцето и крвните садови. Подобрата кардиореспираторна кондиција е поврзана и со здравјето на мозокот, вклучувајќи понизок ризик од когнитивно опаѓање. Пораката од норвешките научници е едноставна: кратките, редовни и доволно интензивни движења можат да бидат реалистичен начин за подобро здравје, особено за луѓе кои немаат време за долги тренинзи.
