Астрономите сè почесто наидуваат на необичен тип егзопланети познати како мини-Нептуни: светови поголеми од Земјата, но помали од Нептун, со густи и тешки атмосфери што тешко се читаат преку телескопски набљудувања. Ново истражување предлага едно изненадувачко објаснување за нивниот матен изглед: во длабоките слоеви на атмосферата може да се создава саѓа слична на онаа што ја врзуваме со издувни гасови и дизел-мотори.
Студијата, предводена од научници од Универзитетот во Чикаго, се потпира на податоци од вселенскиот телескоп „Џејмс Веб“. Кај дел од овие планети се појавил ист образец на мерења: во одреден температурен опсег атмосферите изгледале необично непрозирни. Наместо да се работи за класични облаци или водена магла, авторите предлагаат дека станува збор за честички од јаглеводородна саѓа, создадени под високи притисоци и температури.
Првиот автор на трудот, Џихјун Јанг, ја забележал сличноста затоа што претходно работел со согорувачки мотори. Според него, кривите што ги опишуваат условите за создавање саѓи во мотори и оние што се гледаат кај некои мини-Нептуни се извонредно слични. Во длабочините на овие планети, каде што притисокот и температурата се далеку поголеми отколку во горните слоеви, може да се создаваат сложени јаглеводороди што потоа ја заматуваат атмосферата.
Иако таквите светови се далеку од погодни за живот, откритието е важно за планетарната наука. Количината на саѓа може да им помогне на истражувачите да проценат колкав е односот меѓу јаглерод и кислород во атмосферата, а тоа пак да открие каде и како се формирале планетите. Со други зборови, „задушената“ атмосфера на еден далечен свет може да открие многу за неговото потекло.
Авторите истакнуваат и поширока поента: во анализата на егзопланети понекогаш помага знаење што доаѓа од неочекувани области, во овој случај хемиското инженерство и науката за согорување. Тоа отвора нов начин за толкување на податоците од сè побројните набљудувања на светови надвор од Сончевиот систем.
