Истражувачи од Универзитетот во Чикаго развија крвен ДНК-маркер што може да ја процени изложеноста на арсен и да укаже на ризикот од токсични последици. Наодите отвораат можност за попрецизно следење на долгорочната изложеност на овој опасен елемент, особено кај луѓе што пијат вода загадена со арсен.
Во студијата биле анализирани примероци од повеќе од 1.100 возрасни лица во Бангладеш, каде што загадувањето на подземната вода со арсен е сериозен јавноздравствен проблем. Истражувачите ги споредиле нивоата на арсен во урината со промените во метилацијата на ДНК и идентификувале 1.177 места во геномот поврзани со изложеноста.
Од тие сигнали, тимот избрал 255 места за да изгради биомаркер што може да предвиди колкава е изложеноста на арсен, но и дали постои врска со кожни лезии и со зголемен ризик од смртност. Маркерот се покажал корисен и во посебна група испитаници во САД, иако со нешто пониска прецизност поради пониските нивоа на изложеност.
Авторите нагласуваат дека резултатите не докажуваат директна причинско-последична врска меѓу арсенот и сите здравствени исходи, но силно укажуваат дека овие епигенетски промени можат да помогнат да се објасни штетата што ја остава загадувањето врз организмот. Според нив, ваквите биомаркери би можеле да станат важна алатка за проценка и следење на еколошки токсини.
