Ново лабораториско истражување на Универзитетот во Кембриџ покажува дека многу често користени засладувачи не се биолошки „неутрални“ како што често се претставуваат. Научниците тестирале 39 засладувачи врз 25 видови бактерии од цревниот микробиом и утврдиле дека околу три четвртини од нив влијаеле врз растот на барем еден бактериски вид.
Истражувањето, објавено во списанието Molecular Systems Biology, се фокусирало на директните ефекти на нискокалорични и вештачки засладувачи врз бактерии кои можат да бидат корисни, неутрални или потенцијално штетни. Дел од тестираните соединенија го забавиле, а некои и целосно го запреле растот на бактерии поврзани со здраво варење, метаболичка рамнотежа и имунолошка функција.
Посебно внимание привлекол изостевиолот, соединение што се користи во прехранбената и пијалачната индустрија. Кога бил комбиниран со антидепресивот дулоксетин, истражувачите забележале силно потиснување на два важни бактериски вида, Roseburia intestinalis и Parabacteroides merdae. Овие микроорганизми често се поврзуваат со добро дигестивно здравје, регулација на шеќерот во крвта и нормално функционирање на имунитетот.
Тимот не ги тестирал само засладувачите поединечно. За да ја доближат реалната слика, тие ги комбинирале со кофеин, ванилин, друг засладувач и осум често користени лекови. Притоа откриле повеќе од 100 случаи во кои ефектот на засладувачот се менувал во присуство на друго соединение. Во 34 случаи дејството станало посилно, а во 68 случаи послабо, што укажува дека влијанието може да зависи и од тоа со што засладувачот се внесува.
Во дополнителен експеримент, научниците создале поедноставена синтетичка заедница составена од сите 25 бактериски видови. Кога во оваа заедница биле додадени изостевиол и дулоксетин, микробната разновидност се намалила, а рамнотежата меѓу видовите се променила. Поголемата разновидност на микробиомот обично се смета за знак на поотпорен и постабилен цревен екосистем, иако идеалниот состав се разликува од човек до човек.
Истражувачите забележале и сигнали дека ваквите промени можат да влијаат и врз клеточни процеси поврзани со воспаление и имунолошки одговор. Сепак, тие јасно нагласуваат дека резултатите доаѓаат од лабораториски модели, а не од испитувања кај луѓе. Тоа значи дека засега не може да се тврди дека овие засладувачи или нивните комбинации со лекови директно предизвикуваат штета во човечкиот организам.
Во реални услови, засладувачите можат да се разредат, апсорбираат или хемиски да се променат уште пред да дојдат во контакт со одредени микроби. Дополнително, исхраната, генетиката, тековната терапија и индивидуалниот состав на микробиомот можат значително да го сменат исходот. Затоа следниот чекор ќе бидат студии кај луѓе, кои треба да покажат дали ваквите интеракции навистина имаат мерливи здравствени последици.
Наодите сепак отвораат важно прашање: ако засладувачите можат директно да влијаат врз цревните бактерии, нивното дејство можеби не треба да се оценува само преку калориите и вкусот. Комбинациите со лекови, кофеин или други адитиви би можеле да имаат неочекувани ефекти што досега биле потценети.
