Зошто ревматоидниот артритис често ги напаѓа истите зглобови, а други ги поштедува? Ново истражување на Кенедиовиот институт при Универзитетот во Оксфорд покажува дека дел од одговорот можеби лежи во развојот на зглобовите уште пред раѓањето, а не само во подоцнежните реакции на имунолошкиот систем.
Научниците ги споредиле проксималните интерфалангеални зглобови, односно средните зглобови на прстите кои често се зафатени, со дисталните интерфалангеални зглобови во близина на врвовите на прстите, кои обично се поштедени. Со едноклеточно секвенционирање, напредна анализа на слики и високорезолуциско 3Д рендгенско снимање, тие направиле детална карта на зглобовите во текот на нивниот развој.
Уште пред раѓањето, зглобовите подложни на артритис имале поголем волумен на синовијално ткиво и повеќе специјализирани фибробласти со белегот PI16. Овие клетки биле особено застапени околу крвните садови и на местата каде што тетивите и лигаментите се поврзуваат со околното ткиво.
PI16-позитивните фибробласти реагирале поинаку на воспалителни сигнали во споредба со другите фибробласти. Иако и двете групи можеле да поттикнат воспалителен одговор, PI16-позитивните клетки покажале посебни промени во процесите поврзани со регулирање на имунитетот и организирањето на ткивото. Истражувањето укажало и дека синовијалната обвивка може да потекнува од два извора: ‘рскавицата и фибробластите околу зглобот.
Резултатите не значат дека ревматоидниот артритис е однапред предодреден или дека болеста започнува пред раѓањето. Тие сугерираат дека структурата и клеточниот состав на секој зглоб можат да влијаат врз тоа колку лесно ќе се развие воспаление години или децении подоцна. Подобро разбирање на овие развојни сигнали би можело да помогне во создавањето терапии што ќе го зачуваат или обноват заштитното однесување на синовијалните клетки.
Студијата е објавена во списанието Nature Immunology, а во неа учествувале истражувачи од Универзитетот во Оксфорд, Универзитетот во Бирмингем, Универзитетскиот колеџ во Лондон и Diamond Light Source.
