Под мразот на Источен Антарктик се наоѓа мрежа од езера чии промени можат да влијаат врз движењето на ледената покривка. Ново истражување покажа дека подглацијалното езеро Кронштадски изгубило околу 78 милиони кубни метри вода во периодот од 2016 до 2021 година.
Езерото се наоѓа во близина на ледената платформа Амери, а неговото празнење оставило видлив знак на површината. Мразот над езерото се спуштил и создал широка вдлабнатина, чиј центар се продлабочил за околу 6,4 метри.
Истражувачите од Националниот универзитет Канвон во Јужна Кореја ги анализирале радарските снимки од сателитот Sentinel-1. Со споредување на снимки направени во интервали од 24 дена и отстранување на влијанието од хоризонталното движење на глечерот, тие можеле да го издвојат вертикалното спуштање на мразот.
Областа погодена од спуштањето зафаќала околу 61 квадратен километар. Просечното намалување на висината било приближно 1,3 метри, додека најголемото спуштање се случило во првата година од набљудувањето. Потоа процесот значително забавил, без јасни знаци на поголемо повторно полнење.
Овој образец укажува дека водата можеби истекувала подолг период или дека езерото претрпело повеќе делумни празнења, наместо еден ненадеен и катастрофален излив. Дополнителните мерења од сателитите CryoSat-2 и ICESat-2 во голема мера го потврдиле општото спуштање и последователното стабилизирање.
Научниците забележале и соседни области каде што мразот се издигнувал или повторно се спуштал. Тоа може да укажува на поврзан систем од подглацијални езера: водата можеби се прелеала во едно езеро, а потоа продолжила кон друго. Сепак, сателитските податоци не можат директно да го потврдат текот на водата меѓу нив.
Подглацијалната вода е важна бидејќи го намалува триењето меѓу мразот и подлогата, што може да влијае врз брзината на движење на глечерите. За попрецизно утврдување на обликот и поврзаноста на езерата ќе бидат потребни мерења со радар што продира низ мразот, сеизмички испитувања или дупчење.
Резултатите покажуваат дека промените на површината на мразот можат да послужат како прозорец кон скриената хидролошка мрежа под Антарктикот.
