На Јупитер, сончевиот ветер се забавува низ сложен ударен бран

Јупитер во вселената, со суптилна светлосна граница на страната изложена на сончевиот ветер.
Уметничка претстава на сончевиот ветер што се среќава со магнетната средина на Јупитер.

Сонцето постојано испушта струја од електрично наелектризирани честички, наречена сончев ветер. Кога таа ќе наиде на магнетната средина на Јупитер, се среќава со ударен бран — граница на која ветерот нагло забавува, а најголем дел од неговата вишок кинетичка енергија се претвора во топлина. Новата анализа покажува дека околу оваа граница се јавуваат повеќе видови бранови.

Истражувачите ги анализирале податоците од две преминувања на леталото Juno низ ударниот бран. Ова е набљудувачко истражување: тимот ги проучувал мерењата собрани при летот, а не спровел експеримент на Земјата. Забележани се јонски акустични бранови, нестабилности на електронски циклотронски дрифт, електростатички осамени бранови и Лангмирови бранови. Нивното присуство покажува дека преносот на енергија во овој регион е разновиден.

Кај јонските акустични бранови биле забележани хармонични структури — повторливи обрасци во бранот. Тие може да укажуваат на заробување честички, а повеќето хармоници можат да прошират опсегот на електрони што добиваат енергија. Во едно од преминувањата се појавиле и повторливи магнетни структури на околу 8,3 секунди. Авторите сметаат дека најверојатно станува збор за самоповторно формирање на ударниот бран, но тоа е толкување на набљудуваниот образец.

Зошто ова е важно и надвор од Јупитер? Процесите што ја пренесуваат енергијата низ плазмата имаат важни сличности, па набљудувањата може да помогнат во истражувањето на ударните бранови во остатоци од супернови. Тоа не значи дека истиот процес е докажан во тие остатоци. Студијата опфаќа само две преминувања, а инструментите на Juno не биле наменети за мерење на моќноста што се дисипира во брановите. Затоа процените за дисипацијата се квалитативни, а не точни количествени мерења. Потребни се дополнителни набљудувања и теоретски истражувања за да се утврди колку широко важат наодите. Трудот е објавен на 31 јули 2026 година во Nature Communications.

Научна основа и ограничувања

Набљудувачко истражување на податоци од леталото Juno; анализа на две преминувања низ Јупитеровиот ударен бран

Примерок: 2 преминувања.

  • Студијата опфаќа две преминувања на Juno низ ударниот бран, па наодите не ја утврдуваат распространетоста на овие процеси во сите услови кај Јупитер или кај други планети.
  • Инструментите на Juno не биле дизајнирани за мерење на моќноста што се дисипира во брановите; процените на дисипацијата затоа се квалитативни.
  • Авторите наведуваат дека се потребни дополнителни набљудувања и теоретски истражувања за поширока потврда на резултатите.

Извори