Комбинација од два веќе одобрени лекови би можела да помогне во намалување, па дури и во повлекување на наталожените масти во црниот дроб кај метаболичката дисфункција поврзана со стеатозна болест на црниот дроб (MASLD), покажува ново истражување на научници од Универзитетот во Барселона.
Оваа состојба, порано позната како замастен црн дроб, денес е најчестото заболување на црниот дроб во светот и се проценува дека погодува околу еден од три возрасни. Болеста често минува без јасни симптоми, но со тек на време може да доведе до сериозно оштетување на црниот дроб и да го зголеми ризикот од срцево-садови заболувања.
Во студијата биле испитувани пемафибрат, лек за намалување на мастите во крвта, и телмисартан, лек што често се користи за висок крвен притисок. Истражувачите утврдиле дека и двата лека значително го намалуваат натрупувањето масти во црниот дроб кај животински модели, а нивната комбинација дала особено охрабрувачки резултати.
Кај стаорци хранети со исхрана богата со масти и фруктоза, комбинираната терапија успеала да ја врати состојбата на црниот дроб кон подобра рамнотежа. Дополнително, половични дози од двата лека заедно се покажале подеднакво ефикасни како целосна доза од само еден лек, што укажува на можен синергетски ефект и потенцијално помал ризик од несакани ефекти.
Научниците забележале и дека ваквиот пристап може да носи поширока корист, бидејќи двата лека се поврзани и со намалување на кардиоваскуларниот ризик. Тоа е важно, бидејќи кај пациентите со MASLD токму срцевите и васкуларните компликации се меѓу главните причини за смртност.
Истражувањето покажува и дека телмисартан делува преку механизам што досега не бил јасно опишан во раните фази на болеста. Тимот утврдил важна улога на протеинот PCK1, чие ниво било намалено кај животните со замастен црн дроб. По третманот со телмисартан, нивото на овој протеин се зголемило, при што метаболизмот се насочувал подалеку од создавање масти.
Покрај стаорци, истражувачите користеле и ларви од зебреста рипка, модел што сè почесто се применува во биомедицината поради сличностите со човечкиот метаболизам и побрзото тестирање. Резултатите и во двата модели биле конзистентни.
Сепак, авторите нагласуваат дека станува збор за претклинички резултати. Засега нема докази дека истиот ефект ќе се потврди и кај луѓе, па ќе бидат потребни клинички испитувања пред ваквата комбинација да може да се разгледува како реална терапија.
Следниот чекор за истражувачите е да проверат дали истиот пристап може да помогне и во понапредни стадиуми на болеста, особено кога веќе има фиброза на црниот дроб, како и дали придобивките се прошируваат и врз состојби како атеросклероза.
Иако е рано за конечни заклучоци, студијата отвора интересна можност: наместо развој на сосема нов лек, дел од решението за замастениот црн дроб можеби веќе постои меѓу постојните терапии за кардиоваскуларни ризици.
