Лек што вообичаено се користи против хроничен запек може да отвори нов правец во третманот на хроничната бубрежна болест. Во клиничко испитување спроведено во Јапонија, истражувачи од Универзитетот Тохоку забележале дека лубипростон го забавил падот на бубрежната функција кај пациенти со умерена форма на болеста.
Хроничната бубрежна болест погодува стотици милиони луѓе во светот и со текот на времето може да доведе до бубрежна слабост и потреба од дијализа. Постојните терапии можат да го забават оштетувањето, но сè уште нема лек што директно ја обновува изгубената бубрежна функција.
Истражувачите тргнале од честата врска меѓу бубрежната болест и запекот. Кај овие пациенти често се нарушува составот на цревните бактерии, а тоа може да придонесе за воспаление и натрупување штетни соединенија во организмот. Овој однос меѓу цревата и бубрезите сè почесто се разгледува како важен дел од напредувањето на болеста.
Во фазата 2 од испитувањето, наречено LUBI-CKD, биле вклучени 150 пациенти со умерена хронична бубрежна болест од девет медицински центри во Јапонија. Тие добивале лубипростон во дози од 8 или 16 микрограми, или плацебо, а ефектот се следел во период од 24 недели.
Кај пациентите што го примале лекот, падот на проценетата гломеруларна филтрација, еден од главните показатели за бубрежна функција, бил побавен отколку кај плацебо-групата. Поефектни сигнали биле забележани кај повисоката доза, што укажува на можен дозно зависен заштитен ефект.
Дополнителните анализи покажале дека промените најверојатно не се сведуваат само на олеснување на запекот. Лубипростон влијаел врз цревниот микробиом и ја зголемил продукцијата на спермидин, соединение поврзано со подобра митохондриска функција. Бидејќи митохондриите обезбедуваат енергија за клетките, нивното подобро функционирање може да помогне во заштитата на бубрежното ткиво од понатамошно оштетување.
Интересно е што лекот не ги намалил значајно некои уремиски токсини што научниците првично очекувале да се променат. Наместо тоа, резултатите упатуваат дека клучната улога може да ја има пренасочувањето на цревните бактерии и нивните метаболички патишта.
Наодите се важни затоа што лубипростон веќе е одобрен лек за запек, но тоа не значи дека треба самостојно да се користи за бубрежна болест. Потребни се поголеми испитувања од фаза 3 за да се потврди дали ефектот е стабилен, безбеден и применлив кај поширока група пациенти.
Ако идните студии го потврдат резултатот, пристапот насочен кон цревниот микробиом би можел да стане дополнителна стратегија за забавување на хроничната бубрежна болест и потенцијално одложување на дијализата кај дел од пациентите.
