Децата од Првите нации во Канада и понатаму се соочуваат со нееднаков пристап до здравствени и други неопходни услуги, иако примената на Принципот на Џордан донесе значителни подобрувања. Ова го покажува нов преглед објавен во Journal of Indigenous Social Development.
Принципот на Џордан е воспоставен по случајот на Џордан Ривер Андерсон, дете од Првите нации кое починало во болница додека владите се спореле околу тоа која институција треба да ги плати услугите за домашна нега. Според правилото „детето на прво место“, првата владина институција што ќе биде контактирана треба веднаш да го обезбеди потребното финансирање.
Мерката овозможува пристап до терапии, медицинска опрема, образовна поддршка и културни програми. Во последните години се одобрени милиони услуги, но истражувачите предупредуваат дека многу семејства сè уште наидуваат на пречки.
Меѓу главните проблеми се недоволната информираност, сложените постапки за аплицирање, нееднаквото носење одлуки и долгото чекање. Поради тоа, поддршката често не стигнува навреме, иако потребите на децата се итни.
Посебно значајна е улогата на стручњаците од сродните здравствени професии, како што се социјалните работници, терапевтите, медицинските сестри и специјалистите за рехабилитација. Тие помагаат со потребната документација, ги упатуваат семејствата низ системот и можат да бидат важни застапници за децата.
Сепак, прегледот покажува дека и меѓу здравствените работници има ограничено познавање на Принципот на Џордан. Авторите затоа бараат подобра обука, појасни правила, побрзо обработување на барањата и посигурни системи за податоци.
Истражувачите нагласуваат и дека спроведувањето треба да се одвива во посилна соработка со домородните заедници и со почитување на нивното знаење, култура и искуства. Според нив, досегашниот напредок е важен, но трајното намалување на нееднаквостите ќе бара системски промени и континуирана информираност.
