Начинот на кој дишеме може да влијае врз одлуките, покажува ново истражување на научници од Германскиот институт за човекова исхрана и Универзитетската болница Шарите во Берлин.
Во студијата учествувале 41 здраво лице, кое решавало задачи поврзани со ризик под различни услови на дишење. Учесниците или дишеле со својот вообичаен ритам, или го забавувале дишењето со значително продолжено издишување, во сооднос 2:8 меѓу вдишувањето и издишувањето.
Истовремено, истражувачите ја следеле активноста на мозокот со функционална магнетна резонанца, како и дишењето, срцевата активност, спроводливоста на кожата и реакциите на зениците.
Подолгото издишување го забавило срцевиот ритам и било поврзано со поголема подготвеност за преземање ризик. Според анализата, ова не се должело на намалена чувствителност кон можните загуби, туку на посилно насочување кон потенцијалните награди.
Научниците забележале зголемена активност во вентромедијалниот префронтален кортекс и во прекунеусот — региони поврзани со обработка на награди и со регулирање на временскиот интервал меѓу отчукувањата на срцето, познат како варијабилност на срцевиот ритам.
Резултатите ја поддржуваат идејата дека телесната состојба и мозочните процеси се постојано поврзани. Сепак, бидејќи истражувањето опфатило мала група здрави учесници, потребни се дополнителни студии за да се утврди дали истиот ефект се појавува кај различни клинички групи.
Контролираните техники на дишење се едноставни и евтини, па би можеле да се проучуваат како дополнителна алатка за саморегулација, особено кај состојби поврзани со анксиозност, депресија или нарушена автономна регулација. Истражувачите во иднина сакаат да проверат и дали дишењето може да влијае врз одлуките поврзани со исхраната.
