Истражувачи од Houston Methodist открија дека протеин поврзан со невродегенеративни состојби како деменција и амиотрофична латерална склероза (ALS) има улога и во контролата на еден клучен процес за поправка на ДНК. Станува збор за системот DNA mismatch repair, кој ги коригира грешките што настануваат кога клетките го копираат генетскиот материјал.
Откритието сугерира дека овој протеин може да влијае и врз мозочните заболувања и врз канцерот, што отвора нов начин на размислување за овие големи здравствени предизвици.
TDP43 како регулатор на поправката на ДНК
Студијата, објавена во Nucleic Acids Research, покажува дека протеинот TDP43 ги регулира гените одговорни за поправање на ДНК-грешките. Кога неговите нивоа се прениски или прениски, овие гени стануваат претерано активни.
Наместо да ги заштити клетките, засилената активност на поправка може да ги оштети невроните и да ја дестабилизира геномската стабилност, со што потенцијално се зголемува ризикот од развој на канцер.
„Поправката на ДНК е еден од најфундаменталните процеси во биологијата. Она што го откривме е дека TDP43 не е само уште еден РНК-врзувачки протеин вклучен во сплајсинг, туку критичен регулатор на механизмот за mismatch repair. Тоа има големи импликации за болести како ALS и фронтотемпорална деменција (FTD), каде што овој протеин е нарушен,“ изјави главниот истражувач Муралидхар Л. Хегде, професор по неврохирургија во Houston Methodist Research Institute’s Center for Neuroregeneration.
Врска меѓу невродегенерацијата и канцерот
Истражувачите открија и докази што го поврзуваат протеинот со канцер. Со анализа на големи бази на податоци за тумори, тимот утврдил дека повисоки количества TDP43 се поврзани со поголем број мутации во туморите.
„Ова ни кажува дека биологијата на овој протеин е поширока од ALS или FTD. Кај канцерите, овој протеин изгледа е зголемен и е поврзан со поголем мутациски товар. Тоа го става на пресекот на две од најважните категории болести на нашето време: невродегенерација и канцер,“ рече Хегде.
Според научниците, наодите може да упатат и на нови пристапи во лекувањето. Во лабораториски модели, намалувањето на претераната активност на поправката на ДНК, предизвикана од абнормален TDP43, делумно го намалило клеточното оштетување. Хегде нагласува дека контролата на DNA mismatch repair може да претставува терапевтска стратегија.
Во студијата учествувале и Винсент Провасек, Сугиња Рангасвами, Манохар Кодавади, Џој Митра, Викaс Малојирао, Велмарини Васкес, Гавин Бритц и Санкар Митра од Houston Methodist; Албино Бакола и Џон Тайнер од MD Anderson Cancer Center; Иса Јусуф и Зуошанг Ксу од University of Massachusetts; Гуо-Мин Ли од UT Southwestern Medical Center и Ралф Гаруто од Binghamton University.
Истражувањето е поддржано од National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NINDS) и National Institute on Aging при National Institutes of Health (NIH), од Sherman Foundation Parkinson’s Disease Research Challenge Fund и од внатрешно финансирање на Houston Methodist Research Institute.
