Ново истражување на научници од Case Western Reserve University укажува дека одредени цревни бактерии можат да имаат важна улога во развојот на амиотрофична латерална склероза (ALS) и фронтотемпорална деменција (FTD). Според резултатите, некои микроби во дигестивниот систем создаваат штетни форми на гликоген што можат да предизвикаат воспалителен имунолошки одговор, а тој потоа да придонесе за оштетување на мозочните клетки.
FTD најчесто ги зафаќа фронталниот и темпоралниот дел од мозокот и се поврзува со промени во однесувањето, личноста и говорот. ALS, пак, ги напаѓа моторните неврони, што постепено доведува до слабеење на мускулите и парализа. Иако генетиката одамна се смета за важен фактор, причините поради кои кај некои луѓе болеста се развива, а кај други не, сè уште не беа целосно разјаснети.
Студијата, објавена во списанието Cell Reports, предлага механизам што ја поврзува активноста во цревата со оштетување на мозокот, особено кај лица со одредени генетски мутации. Истражувачите анализирале 23 пациенти со ALS или FTD и утврдиле дека кај 70 проценти од нив имало зголемени нивоа на штетниот гликоген. За споредба, такви нивоа биле забележани кај приближно една третина од луѓето без овие заболувања.
Ова откритие е особено значајно за носителите на мутацијата C9ORF72, која е најчеста генетска причина за ALS и FTD. Не секој што ја носи оваа мутација развива болест, а новите податоци сугерираат дека токму цревните бактерии може да бидат еден од клучните „околински прекинувачи“ што влијаат дали состојбата ќе се активира.
Во експериментите, научниот тим успеал да ги намали овие штетни шеќери во цревата, при што биле забележани подобрувања во здравјето на мозокот и продолжување на животниот век кај моделите што ги користеле. Тоа отвора можност за развој на нови терапии насочени кон разградување на штетниот гликоген или кон пошироко влијание врз врската меѓу цревата и мозокот.
Истражувањето било спроведено со напредни лабораториски методи, вклучително и стерилни модели без микроби, што им овозможило на научниците прецизно да го испитаат влијанието на поединечни бактерии. Следниот чекор ќе бидат поголеми анализи на микробиомот кај пациенти пред и по појавата на болеста, а авторите сметаат дека во наредниот период би можеле да се отворат и клинички испитувања за проверка дали ваквиот пристап навистина може да го забави напредувањето на ALS и FTD.
Иако станува збор за рана научна фаза и не за готов третман, резултатите нудат ново објаснување за сложената врска меѓу генетскиот ризик, имунолошкиот систем и цревниот микробиом. За медицината, тоа е уште еден сигнал дека мозочните заболувања не треба да се разгледуваат изолирано од остатокот на телото.
