Плимните мочуришта се меѓу најважните крајбрежни екосистеми, бидејќи врзуваат јаглерод, помагаат во регулирање на климата, поддржуваат биолошка разновидност и ја ублажуваат ерозијата на брегот. Ново истражување покажува дека нивната вкупна примарна продуктивност во континенталниот дел на САД се зголемила за околу 6% во периодот од 2001 до 2020 година.
Истражувањето, објавено во списанието Global Biogeochemical Cycles, се потпира на сателитски податоци со просторна резолуција од 250 метри и временски интервали од 16 дена. Научниците анализирале седум крајбрежни региони и ја следеле бруто примарната продукција, односно количината јаглерод што растенијата ја фиксираат преку фотосинтеза.
За разлика од многу претходни студии што се фокусирале на поединечни локалитети, оваа анализа дава поширока слика за долгорочните трендови на национално ниво. Во моделот биле вклучени податоци за температурата на воздухот, краткобрановото сончево зрачење и состојбата на вегетацијата, а мочуриштата биле поделени на дрвенести и тревести типови.
Најизразен раст на продуктивноста е забележан во регионот на Мексиканскиот Залив и во јужниот дел на атлантскиот брег. Според авторите, главниот двигател на овој пораст не е промената во густината или зеленилото на вегетацијата, туку климатските фактори, пред сè повисоките температури и поголемата изложеност на сончева светлина.
Показателот за „зеленило“ на вегетацијата, познат како EVI, дури придонел за мало намалување на вкупната продуктивност. Тоа упатува дека порастот не доаѓа од побујна растителност, туку од услови што им овозможуваат на постојните екосистеми поефикасно да врзуваат јаглерод.
Од година во година, промените во продуктивноста биле релативно умерени на национално ниво. Сепак, најголема варијабилност е забележана во западниот дел на Мексиканскиот Залив, каде што силно влијаат ураганите, тропските бури, поплавите и сушите.
Авторите заклучуваат дека температурата е најсилниот фактор што ја објаснува променливоста на продуктивноста во плимните мочуришта, а по неа следуваат сончевото зрачење и EVI. Овие сознанија се важни за управување со крајбрежните екосистеми и за подобрување на моделите што го опишуваат јаглеродниот циклус во услови на климатски промени.
