Истражувачи од Универзитетот Корнел предложија нов начин за создавање силни, локализирани магнетни полиња без надворешни магнети или магнетни материјали. Методот се потпира на внимателно дизајнирана метаповршина што ја заробува светлината и на нагла промена на нејзините оптички својства.
Метаповршината е дводимензионална низа од наноструктури од германиум, приспособена да задржува средноинфрацрвена светлина. Додека таа светлина се наоѓа во структурата, истражувачите ја осветлуваат со краток и интензивен импулс од блискоинфрацрвени фотони.
Импулсот ослободува електрони од германиумот и создава голем број слободни електрони и електронски празнини. Така, индексот на прекршување на материјалот се менува за многу кратко време. Оваа нагла промена, позната како временски интерфејс, ја прераспределува енергијата на заробената светлина.
Дел од енергијата се претвора во црвено поместени светлински бранови, а дел преминува во кинетичка енергија на електроните. Нивното кружно движење создава струјни јамки што одржуваат постојано, локализирано магнетно поле во наноскопските жаришта на метаповршината.
Според моделите на истражувачите, магнетизацијата би траела неограничено во идеални услови без загуби. Во реални услови, полето опстојува околу 300 фемтосекунди — приближно три десетмилионити делови од милијардити дел од секундата — што сепак одговара на околу 20 осцилации на средноинфрацрвениот бран.
Пристапот е особено интересен затоа што не зависи од конкретен неметален материјал: според авторите, сличен принцип би можел да се примени со различни диелектрични површини. Резултатите, објавени во списанието Advanced Science, може да помогнат во развојот на спинтроника, магнетно складирање податоци и фотонски и квантни компјутери.
