Ново истражување покажува дека земјоделските култури не зависат само од видот на почвата кога ги „бираат“ микробите околу своите корени. Иако локалната почвена средина влијае на тоа кои бактерии се присутни, самото растение најмногу одредува какви корисни функции ќе имаат тие микроби.
Во студијата, научниците користеле почви од девет различни локации во Обединетото Кралство и во нив одгледувале шест важни поледелски култури: пченица, јачмен, овес, бакла, маслодајна репка и шеќерна репка. Анализата покажала дека составот на бактериските заедници се менува според почвата, но нивната улога за растението следи јасни обрасци поврзани со конкретната култура.
Истражувачите наведуваат дека растенијата очигледно не ги избираат микробите случајно. Наместо тоа, тие фаворизираат бактерии што можат да помогнат во снабдување со хранливи материи или во справување со стресни услови, користејќи ги микроорганизмите што веќе постојат во локалната почва.
Разликите меѓу културите биле особено видливи. Кај шеќерната репка и маслодајната репка, кореновата зона привлекувала микроби поврзани со подобра издржливост на суша, што веројатно е поврзано со нивните големи вретенести корени и посувата микросредина околу нив. Јачменот, пак, привлекувал бактерии што помагаат во ослободување на цинк од почвата, елемент важен за растот. Кај баклата биле забележани помалку микроби способни да разградуваат органски извори на азот, што може да се објасни со тоа што оваа легуминоза веќе има ефикасно партнерство со Rhizobium бактериите.
Според авторите, најважниот заклучок е што овие функционални обрасци се повторувале и во многу различни почви и региони. Тоа укажува дека станува збор за вистински биолошки механизам управуван од растението, а не за случајност поврзана со одреден тип почва.
Овие резултати може да бидат важни за поодржливо земјоделство. Наместо универзален пристап со исти микробни препарати за сите култури и сите почви, поефикасна стратегија би можела да биде развој на сорти што подобро ги привлекуваат корисните домашни микроби. Таков пристап, според научниците, би можел да даде постабилни резултати од внесување надворешни бактериски соеви кои често тешко се задржуваат во почвата.
Истражувањето е објавено во списанието ISME Communications, а се темели и на податоци од UK Crop Microbiome Cryobank, отворен ресурс што опфаќа десетици илјади бактериски култури и стотици почвени микробиомски примероци.
