Научници од Медицинскиот факултет UMass Chan и Морската биолошка лабораторија во Вудс Хол открија дека четири клучни гени на биолошкиот часовник — Per, Cry2, Bmal1 и Clk — го регулираат и дневниот и плимниот ритам кај ситниот раковиден вид Parhyale hawaiensis.
Овој организам има два внатрешни часовници: едниот следи циклус од приближно 24 часа, усогласен со смената на денот и ноќта, а другиот работи во ритам од околу 12,4 часа, што одговара на плимата и осеката. Така, животното може навреме да ги приспособи своето однесување и метаболизмот на промените во околината.
Истражувањето покажало дека истите гени се активни во невроните што ги создаваат двата ритма, но начинот на кој тие меѓусебно комуницираат е различен. Во невроните поврзани со плимниот часовник, протеинот CLK го потиснува изразувањето на генот Per независно од BMAL1 — механизам што отстапува од неговата вообичаена улога во циркадниот часовник.
Наодите, објавени во списанието Current Biology, укажуваат дека молекуларниот систем на биолошките часовници е пофлексибилен отколку што се претпоставуваше. Истите основни гени можат да создадат ритми со различни должини, зависно од нервното ткиво во кое дејствуваат.
Научниците сега сакаат подетално да утврдат како овие гени создаваат ритам од 12,4 часа во едни неврони, а 24-часовен ритам во други. Подобро разбирање на оваа флексибилност би можело да помогне во истражувањето на нарушувањата на биолошкиот часовник, вклучително и оние поврзани со млазно заостанување, ноќна работа, метаболизмот и дебелината.
