Мали камени врвови стари околу 80.000 години, откриени во засолништето Обі-Рахмат во Узбекистан, би можеле значително да го променат нашето разбирање за ширењето на Homo sapiens низ Евроазија.
Археолозите ги идентификувале врз основа на микроскопски траги од удари и оштетувања, споредени со резултати од експерименти. Врвовите се помали од два сантиметри и тежат само неколку грама, што сугерира дека не биле наменети за тешки копја или џилити, туку за лесни проектили што се исфрлале на далечина.
Нивната големина и изработка се особено слични со камените врвови пронајдени на локалитетот Мандрен во долината на Рона, Франција. Таму, во слој стар приближно 54.000 години, биле пронајдени слични микроврвови и млечен заб припишан на Homo sapiens. Тоа укажува дека напредната технологија за лов со лесни проектили можеби се појавила во Централна Азија многу пред модерните луѓе трајно да се втемелат во Европа.
На локалитетот Обі-Рахмат истовремено се пронајдени и многу поголеми, посилни врвови, погодни за копја или џилити. Ова покажува дека малите врвови најверојатно биле намерно изработени за поинаков тип оружје, а не биле резултат на недостиг од квалитетен камен.
Истражувачите нагласуваат дека откритието не претставува конечен доказ за точниот вид оружје — дали станувало збор за лак или друг механизам за исфрлање. Сепак, сличноста меѓу наодите од Узбекистан и Франција, заедно со генетските истражувања што го посочуваат Персиското плато како важен центар на раните неафрикански популации, отвора ново сценарио за миграциите на Homo sapiens.
Наместо директно да пристигнале од Африка во Европа пред околу 45.000 години, дел од предците на денешните неафрикански популации можеби долго време живееле во срцето на Евроазија, каде што развивале нови технологии и воспоставувале контакти со други човечки групи.
