Новото истражување на научници од Универзитетот „Пен Стејт“ покажува дека возраста на бројлерите има поголемо влијание врз составот на гените поврзани со антимикробна отпорност отколку додатоците во храната.
Во експериментот учествувале 320 кокошки, поделени во четири групи. Едната добивала стандардна храна, додека во другите биле додадени антибиотик, есенцијални масла или пробиотик. Истражувачите земале примероци од изметот на првиот, десеттиот и дваесет и првиот ден од животот.
Со секвенционирање на целокупната ДНК во примероците, познато како „shotgun“ метагеномика, биле откриени 823 различни гени поврзани со отпорност кон антимикробни средства. Сепак, анализата покажала дека промените во овие генски профили главно следеле со растењето на птиците, а не со видот на додатокот во храната.
Научниците сметаат дека причината е природната промена на цревниот микробиом. Како што кокошките растат, некои бактерии се појавуваат, други исчезнуваат, а трети стануваат позастапени. Бидејќи различни бактерии носат различни гени за отпорност, оваа микробна сукцесија го менува и таканаречениот резистом.
Истражувањето не значи дека антибиотиците, пробиотиците или есенцијалните масла никогаш не влијаат врз антимикробната отпорност. Резултатите се однесуваат на конкретните услови во експериментот и покажуваат дека природниот развој на цревните бактериски заедници може да има посилен ефект.
Важно ограничување е што секвенционирањето открива дека одредени гени се присутни, но не покажува нужно дали бактериите навистина се отпорни или дали гените активно се користат. Сепак, наодите можат да помогнат во развојот на побезбедни и поодржливи практики во живинарството.
