Истражувачи од Houston Methodist открија дека протеин поврзан со невродегенеративни состојби како деменција и амиотрофична латерална склероза (ALS) има важна улога и во контролата на еден клучен механизам за поправка на ДНК. Станува збор за системот познат како mismatch repair, кој ги коригира грешките што настануваат кога клетките го копираат генетскиот материјал.
Ова откритие сугерира дека истиот протеин може да влијае и врз мозочни заболувања и врз развојот на рак, што би можело да го промени начинот на кој научниците ги разбираат овие две големи здравствени состојби.
TDP43 ја регулира поправката на ДНК
Студијата, објавена во Nucleic Acids Research, покажува дека протеинот TDP43 ги регулира гените одговорни за поправка на грешките во ДНК. Кога неговото ниво е прениско или пренисоко, тие гени стануваат претерано активни. Наместо да ги штити клетките, ова засилено активирање може да им наштети на невроните и да ја наруши стабилноста на геномот, со што се зголемува и ризикот од рак.
„Поправката на ДНК е еден од најфундаменталните процеси во биологијата“, изјави главниот истражувач Муралдихар Л. Хегде, професор по неврохирургија во Центарот за неврорегенерација при Houston Methodist Research Institute. „Она што го откривме е дека TDP43 не е само уште еден РНК-врзувачки протеин вклучен во сплајсинг, туку клучен регулатор на механизмот за mismatch repair. Тоа има големи импликации за болести како ALS и фронтотемпорална деменција (FTD), каде овој протеин излегува од рамнотежа.“
Истражувачите пронајдоа и докази што го поврзуваат протеинот со ракот. Со анализа на големи бази на податоци за карциноми, тимот утврдил дека повисоки количества TDP43 се поврзани со поголем број мутации во туморите.
Врска меѓу невродегенерација и рак
„Ова ни кажува дека биологијата на овој протеин е поширока од ALS или FTD“, рече Хегде. „Кај ракот, овој протеин изгледа е зголемено изразен и поврзан со поголем мутациски товар. Тоа го става на пресекот на две од најважните групи болести во нашето време: невродегенерација и рак.“
Научниците наведуваат дека резултатите можат да укажат и на нови пристапи во третманот. Во лабораториски модели, намалувањето на прекумерната активност на ДНК-поправката предизвикана од абнормален TDP43 помогнало делумно да се ублажи клеточното оштетување. Според Хегде, контролата на mismatch repair може да понуди терапевтска стратегија.
Во студијата учествувале и Винсент Провасек, Суганија Рангасвами, Маноар Кодавати, Џој Митра, Викас Маложирао, Велмарини Васкез, Гавин Бритц и Санкар Митра од Houston Methodist; Албино Бакола и Џон Тенер од MD Anderson Cancer Center; Иса Јусуф и Зуошанг Сју од University of Massachusetts; Гуо-Мин Ли од UT Southwestern Medical Center и Ралф Гаруто од Binghamton University.
Истражувањето е поддржано главно од National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NINDS) и National Institute on Aging при National Institutes of Health (NIH), како и од Sherman Foundation Parkinson’s Disease Research Challenge Fund и внатрешно финансирање од Houston Methodist Research Institute.
