Должината на прстите кај новороденчињата можеби носи трага за тоа како се развил поголемиот човечки мозок. Ново истражување сугерира дека изложеноста на естроген пред раѓањето можела да има улога во овој еволутивен процес.
Научниците го анализирале односот меѓу должината на показалецот и домалиот прст, познат како сооднос 2D:4D. Овој сооднос се користи како индиректен показател за хормоналната средина во која се развивал фетусот во првото тримесечје од бременоста. Повисок сооднос обично се поврзува со поголема изложеност на естроген во однос на тестостеронот.
Истражувањето, спроведено од тим од Универзитетот Свонси и Универзитетот во Истанбул, опфатило 225 новороденчиња – 100 момчиња и 125 девојчиња. Кај секое бебе бил измерен соодносот 2D:4D, а резултатите биле споредени со обемот на главата, кој кај новороденчињата често се користи како општ показател за големината на мозокот.
Кај момчињата, повисокиот сооднос 2D:4D бил поврзан со поголем обем на главата. Истата поврзаност не била забележана кај девојчињата. Истражувачите нагласуваат дека ова е статистичка поврзаност, а не доказ дека должината на прстите директно ја одредува големината на мозокот.
Наодите се вклопуваат во таканаречената хипотеза за „естрогенизиран мајмун“, според која зголемувањето на човечкиот мозок се одвивало паралелно со промени кон понежна и физички помалку робусна скелетна градба во споредба со некои човекови предци. Според ова гледиште, еволутивните придобивки од поголемиот мозок можеле да бидат поврзани и со одредени биолошки компромиси.
Студијата не тврди дека прстите можат да предвидат интелигенција или когнитивни способности. На развојот на мозокот влијаат бројни генетски, средински и развојни фактори. Сепак, резултатите нудат нова трага за можната улога на пренаталните хормони во еволуцијата на човечкиот мозок.
Истражувањето е објавено во списанието Early Human Development.
