Секојдневните еколошки навики, како рециклирање, користење јавен превоз и исхрана со помалку влијание врз животната средина, не ги одвлекуваат луѓето од поддршка на пошироки климатски реформи. Ова го покажува четиригодишно истражување на речиси 2.800 Австралијци.
Истражувачите од Универзитетот на Нов Јужен Велс и Универзитетот Грифит ги следеле учесниците од 2021 до 2024 година. Тие што користеле чаши и садови за повеќекратна употреба, патувале со јавен превоз, возеле велосипед или избирале поодржлива исхрана не биле помалку склони да поддржат климатски политики и колективни акции.
Наодите ја оспоруваат тезата дека личните промени, особено рециклирањето, се „одвлекување на вниманието“ од неопходните системски реформи во енергетиката и индустријата. Според авторите, нема докази дека луѓето поради личните навики се чувствуваат како да направиле доволно, ја преценуваат нивната важност или стануваат помалку загрижени за климатските промени.
Луѓето кои почесто применувале еколошки навики во просек биле и политички поактивни, односно почесто потпишувале петиции, учествувале на протести и поддржувале климатски мерки. Сепак, надолжната анализа покажала дека зголемувањето на личните активности само по себе не води ниту кон поголема, ниту кон помала политичка ангажираност во следната година.
Истражувањето не ја исклучува можноста владите и компаниите да ги користат личните навики како замена за подлабоки структурни промени. Авторите нагласуваат дека личното и системското дејствување не мора да бидат спротивставени, но ниту дека малите промени автоматски водат кон активизам и реформи.
Во истиот период, поддршката за климатските политики и колективното дејствување малку опаднале, додека личните еколошки навики останале релативно стабилни. Истражувачите сметаат дека растот на животните трошоци можеби го намалил времето, енергијата и подготвеноста на луѓето да се вклучат во активности што ги доживуваат како економски оптоварувачки.
Студијата, објавена во списанието npj Climate Action, укажува дека програмите за поттикнување поодржливо однесување кај граѓаните и вработените не ја поткопуваат поддршката за поширока климатска акција. Сепак, тие не треба да се претставуваат како замена за суштински промени во работењето на институциите и компаниите.
