Кога планетата би имала мозок, тој би изгледал нешто слично на ова. Се работи за мочуриштето Сан Фернандо во природниот парк Баија де Кадиз во Шпанија.
Паркот зафаќа површина од 105 квадратни километри и претставува мешавина од мочуришта, плажи, борови шуми и корита со трски, со реката Гвадалете од една страна и Атланскиот Океан од друга. Реката Гвадалете го добила името по арапската фраза што значи „река на заборавот“ што се чини соодветно за слика како оваа.
Сликата ја направил фотографот Кристобал Серано кој веднаш ја забележал сличноста со човековиот мозок. Зелената боја на почетокот доаѓа од зелените алги. Потоа доаѓаат тињата и калот и во тие услови на малку кислород почнуваат да доминираат виолетовите сулфурни бактерии (на врвот од сликата).
Сликата е направена за време на ниска плима и боите не се манипулирани. Ова е уште еден доказ за тоа како природата не изненадува со навидум нереални сцени.
